Bardzo intensywne życie mają piłkarze na europejskich boiskach. Trzeci tydzień z rzędu we wtorek i środę możemy pasjonować się zmaganiami w Lidze Mistrzów. Dziś na tapet bierzemy spotkania dwóch angielskich ekip, które zapowiadają się niezwykle emocjonująco. Atalanta – Liverpool wydaje się być gwarantem wielu bramek, a Manchester City może wyładować wszystkie negatywne emocje, które się wokół niego kręcą od pewnego czasu, na Olympiakosie, który o wyjściu z grupy raczej nie myśli, a skupia się na walce o trzecie miejsce. Gramy dubla na Ligę Mistrzów w STS wartego 528 PLN! Załóż konto w STS i graj bez ryzyka do 230PLN! Zwrot na konto depozytowe z kodem: ZAGRANIE Link aktywujący promocję -> Chcesz więcej typów bukmacherskich? Dołącz do Grupy Zagranie! Atalanta vs Liverpool W poprzedniej kolejce postawiliśmy na over 2,5 gola w meczu Atalanty i to nam się opłaciło. Włoska drużyna po remisie z Ajaxem może myśleć o awansie do 1/8 finału Ligi Mistrzów, bo wydaje się że to właśnie mistrzowie Holandii będą drużyną bezpośrednio zamieszaną w tę walkę. LIverpool jest faworytem tej grupy i dziś może postawić już jedną nogę w fazie pucharowej. Warunek jest jeden – wygrać na ciężkim terenie w Bergamo. Atalanta na trzy rozegrane mecze na własnym stadionie osiągnęła każdy możliwy rezultat – wygrała, przegrała i zremisowała. Warto zaznaczyć, że w tych trzech potyczkach zdobyła aż osiem goli, co znaczy, że mistrzowie Anglii nie mogą liczyć na łatwą przeprawę. The Reds mają jednak za sobą dobry okres i o porażce 2:7 z Aston Villą już nikt nie pamięta. Remis w derbach miasta i cztery kolejne zwycięstwa – to jest odpowiedź godna najlepszej drużyny w Anglii. Ostatnie mecze wpisują się w pewien schemat. Gola strzela Salah lub (i) Jota, a nierzadko widzimy rzut karny, który egzekwuje Egipcjanin. Podopieczni Jurgena Kloppa podobnie jak przed sezonem na początku kampanii mają problem z utrzymaniem czystego konta. Z wspomnianych pięciu meczów dwa razy udało się tego dokonać – za każdym razem w meczu Ligi Mistrzów. Dziś zakładam odwrotny scenariusz. Dlaczego? Co gramy? Dlatego, że Atalanta nawet jeśli zagra słaby mecz, to i tak do bramki trafi. W tym sezonie nie zdarzył się jeszcze mecz na zero z przodu, a w poprzednim sezonie Serie A zdarzyło się to tylko trzy razy na 38 rozegranych kolejek. Mniej takich starć miał tylko Juventus – dwa. Liverpool to godny rywal, jednak jego defensywa jest do złamania, zwłaszcza gdy kontuzjowany jest Virgil van Dijk. Gola na 1:0 potrafiło zdobyć nawet przedostatnie w tabeli Premier League Sheffield United. Mecz zakończył się wynikiem 2:1 dla The Reds, ale szrama na formacji defensywnej pozostała. Czy Liverpool mimo tego jest faworytem meczu z Atalantą? Moim zdaniem powinien wygrać to spotkanie, ale nie bez kłopotów. Tak było z West Hamem, tak było z Sheffield, tak było też w meczu z Ajaxem, kiedy gospodarze do samego końca walczyli o remis, a jedyną bramkę w meczu strzelili sobie sami. Superrezerwowy Diogo Jota może po raz kolejny zapewnić swojej drużynie komplet punktów, a Sadio Mane czy Mohamed Salah z pewnością mu w tym pomogą. Dlatego dziś zagram odważniej – zwycięstwo Liverpoolu + BTTS. Nasz typ: Liverpool wygra mecz i obie drużyny strzelą bramkę Kurs: Manchester City vs Olympiakos Grecy wydawali się być outsiderami grupy C, ale na własnym boisku pokonali Marsylię, co może dodać emocji w zmaganiach w tej czwórce. Jeśli Porto nieoczekiwanie zgubi punkty, to walka o drugie miejsce powinna być emocjonująca, a piłkarze z Pireusu mogą powalczyć o drugie bądź trzecie miejsce. Drugie, bo po pierwsze pewnie zmierza ekipa Pepa Guardioli. 3:0 i 3:1 w pierwszych spotkaniach pokazuje, że kłopoty w lidze nie przekładają się na europejskie puchary. The Citizens na własnym stadionie będą zdecydowanym faworytem i jakiekolwiek inne rozstrzygnięcie niż pewna wygrana gospodarzy będzie nie lada niespodzianką. Podobnie jak w przypadku Liverpoolu, wicemistrzowie Anglii po cięgach zebranych od Leicester przetrzeźwieli i poprawili swoją grę. Wciąż nie jest to to, czego oczekiwałby hiszpański trener, jednak widać światełko w tunelu prowadzącym do tego, do czego przyzwyczaił nas Manchester City. Olympiakos zagrał w tym sezonie trzy spotkania na wyjazdach i ich najbliższa przyszłość nie maluje się w kolorowych barwach. Czy czeka nas pogrom na Etihad? Niestety dla przyjezdnych – na to się zanosi… Co gramy? Sytuacja w defensywie City wydaje się być opanowana, od kiedy w duecie stoperów występują Dias oraz Laporte. Dwa ostatnie mecze ta para zakończyła z czystym kontem i tak też zakładam dziś. Valbuena, Masouras, El Arabi czy Fortounis to nie są zawodnicy, którzy moim zdaniem są w stanie zagrozić bramce gospodarzy. Dodatkowo widać, że Grecy są zupełnie inną drużyną u siebie, a inną na wyjazdach. W lidze 4-0-0 i 11:0 w bramkach, a wyjazdowe statystyki podałem wyżej i nie przemawiają one na korzyść przyjezdnych. Zakładam, że dziś Manchester City wygra mecz do zera. Nasz typ: Manchester City wygra mecz i obie drużyny nie strzelą gola Kurs: Zasady promocji: Kwota: możesz zawrzeć zakład za dowolną stawkę, ale otrzymasz maksymalnie 230 PLN zwrotu (minus podatek). Promocja dostępna dla nowych klientów, którzy założą konto z kodem: ZAGRANIE Naliczenie zakładu bez ryzyka automatycznie na podstawie kodu: ZAGRANIE Akcja łączy się z bonusem powitalnym. Jeśli Twój zakład zostanie rozliczony jako przegrany, otrzymasz zwrot. Zwrot nastąpi na konto depozytowe, a nie w formie bonusu. Maksymalna wysokość bonusu będzie pomniejszona o podatek od gry. Kursy podanych zdarzeń są na tyle wysokie, że można spróbować zagrać je jako osobne single. Ja jednak stawiam na dubla i AKO co może dać nam w przypadku wygranej 528 PLN! Oba mecze rozpoczną się dziś o 21:00 polskiego czasu. Życzymy dużych emocji i równie wysokich wygranych! Fan piłki nożnej, tenisa i snookera - z tych dyscyplin znajdziecie moje analizy na Na naszych łamach piszę także o siatkówce czy lekkoatletyce. Choruję na Ekstraklasę. W dzieciństwie zamiast uczyć się, czy oglądać bajki przełączałem telewizor między kanałami sportowymi. Pasja pozostała do dziś, a już od czasów liceum bawię się w dziennikarstwo sportowe. Byłem już w radio, internecie, social mediach, gazecie i skomentowałem około setki meczów. Absolwent dziennikarstwa i menedżer sportu.Jeszcze sezon nie rozkręcił się na dobre, a już mistrz Polski zamknął sobie drzwi do Ligi Mistrzów. Lech Poznań co prawda wygrał z Karabachem w pierwszym meczu 1:0, ale na wyjeździe przegrał aż 1:5, żegnając się z rozgrywkami. Jeszcze żaden polski klub nie odpadł z walki o piłkarską elitę tak szybko. Dwa finały, cztery drużyny i wszystkie z jednego kraju - takiego sezonu europejskich pucharów nie było w całej historii Ligi Mistrzów i Ligi Europy. Ani wcześniej, kiedy rywalizowano w Pucharze Europy i w Pucharze UEFA. Chcesz być na bieżąco? Śledź Radio ZET - SPORT na FacebookuTegoroczne edycje Ligi Mistrzów i Ligi Europy (zwłaszcza tych pierwszych rozgrywek) obfitują w niesamowitą dramaturgię, żeby wspomnieć chociażby półfinały - Liverpool z nawiązką odrobił trzybramkową stratę z Camp Nou, a Tottenham awans wywalczył dzięki bramce strzelonej w 96. minucie. Wcześniej, do 55 minuty rewanżowego starcia, przegrywał w dwumeczu z Ajaxem 0:3. Zobacz także Ale znakomitych widowisk nie brakowało również wcześniej. Furorę zrobił wspomniany już Ajax, który wyrzucił z rozgrywek ubiegłorocznego triumfatora Real Madryt czy wzmocniony obecnością Cristiano Ronaldo Juventus. Tottenham też nie próżnował, a o rywalizacji z Manchesterem City będzie mówiło się Lidze Europy też było interesująco. Valencia rzutem na taśmę wyrzuciła z rozgrywek FK Krasnodar, Arsenal pewnie ograł Napoli Arkadiusza Milika i Piotra Zielińskiego, a wcześniej musiał się sporo napracować, żeby odprawić Rennes czy BATE Borysów. Chelsea również nie miała łatwo, kiedy wysoko poprzeczkę zawiesiła Slavia Praga i Eintracht finały w LM i LENa koniec jednak w finałach obu rozgrywek zagrają cztery angielskie drużyny - Liverpool i Tottenham w LM oraz Arsenal i Chelsea w LE. Londyn stolicą futbolu? Na to odnotować, że to pierwszy przypadek w historii europejskich pucharów, kiedy w dwóch najważniejszych klubowych rozgrywkach na kontynencie o końcowy triumf powalczą drużyny z tego samego przeszłości oczywiście zdarzało się, że o zwycięstwo rywalizowały zespoły z tej samej ligi. W Lidze Mistrzów czy poprzedzającym ją Pucharze Europy takich przypadków było sześć, a w Lidze Europy czy wcześniej Pucharze UEFA aż dziewięć. Nigdy jednak takie sytuacje się nie bo pięciokrotnie finał był wewnętrzną sprawą Włochów oraz Hiszpanów. Dwa razy o końcowy sukces mierzyły się drużyny z Anglii, dwa razy z Niemiec, a raz z Portugalii."Wewnętrzne" finały Ligi Mistrzów i Ligi Europy (włącznie z Pucharem Europy i Pucharem UEFA):Liga Mistrzów: 1999/2000 Real Madryt - Valencia 2002/2003 AC Milan - Juventus 2007/2008 Manchester United - Chelsea Londyn 2012/2013 Bayern Monachium - Borussia Dortmund 2013/2014 Real Madryt - Atletico Madryt 2015/2016 Real Madryt - Atletico Madryt ***2018/2019 Liverpool - Tottenham HotspurLiga Europy: 1971/1972 Tottenham Hotspur - Wolverhampton Wanderers 1979/1980 Eintracht Frankfurt - Borussia Moenchengladbach 1989/1990 Juventus - Fiorentina 1990/1991 Inter Mediolan - AS Roma 1994/1995 Parma - Juventus 1997/1998 Inter Mediolan - Lazio Rzym 2006/2007 Sevilla - Espanyol Barcelona 2010/2011 FC Porto - Sporting Braga 2011/2012 Atletico Madryt - Athletic Bilbao ***2018/2019 Arsenal Londyn - Chelsea
- Jestem optymistą i wierzę, że będziemy walczyć o zwycięstwo w PlusLidze, Lidze Mistrzów czy Pucharze Polski. Na pewno będzie to bardzo trudne zadanie, bo konkurencja jest pierwszorzędna.
W 4. kolejce fazy grupowej Ligi Mistrzów żadna z czterech angielskich drużyn nie odniosła zwycięstwa. Jak się okazuje, to dopiero trzecia taka sytuacja w historii i pierwsza od dość dawna. 06 Listopada 2014, 08:30 LM: Fatalna kolejka klubów z Anglii! Kolejna wpadka The Citizens, nie wygrała nawet Chelsea Po raz pierwszy podobny niechlubny wyczyn ekip z Premier League miał miejsce w ostatniej serii fazy grupowej sezonu 2005/2006. Wtedy Manchester United doznał porażki, zaś Arsenal, Chelsea i Liverpool zanotowały bezbramkowe remisy. Warto jednak zaznaczyć, że The Blues i ekipa z Anfield podzieliły się punktami w meczu bezpośrednim, co dziś by się nie zdarzyło, bo zespoły z tego samego kraju nie mogą występować w tej samej grupie. Następna kolejka bez zwycięstwa angielskiej drużyny miała miejsce w listopadzie 2008 roku. Wówczas Chelsea schodziła z murawy pokonana, a po jednym oczku zainkasowały Liverpool, Manchester United oraz Arsenal. Obecnie - dokładnie sześć lat później - podobna "sztuka" zdarzyła się po raz trzeci, tyle że zamiast Manchesteru United Anglię reprezentuje w Lidze Mistrzów Manchester City. Mimo słabej postawy angielskich ekip, dwie z nich - Chelsea i Arsenal - są w dobrej sytuacji i powinny wyjść ze swoich grup. Dużo trudniejsze zadanie mają The Reds i mistrz kraju, którzy zgromadzili odpowiednio zaledwie trzy i dwa punkty. Data Mecz Wynik 2005/2006 6. kolejka Chelsea Londyn - Liverpool FC 0:0 Arsenal Londyn - Ajax Amsterdam 0:0 Benfica Lizbona - Manchester United 2:1 2008/2009 4. kolejka AS Roma - Chelsea Londyn 3:1 Liverpool FC - Atletico Madryt 1:1 Celtic Glasgow - Manchester United 1:1 Arsenal Londyn - Fenerbahce Stambuł 0:0 2014/2015 4. kolejka Real Madryt - Liverpool FC 1:0 Arsenal Londyn - RSC Anderlecht 3:3 Manchester City - CSKA Moskwa 1:2 NK Maribor - Chelsea Londyn 1:1 ->Klasyfikacja strzelców Ligi Mistrzów Dlaczego angielskie drużyny nie grają w Lidze Mistrzów na miarę oczekiwań? zagłosuj, jeśli chcesz zobaczyć wyniki inf. własna Europejskie Puchary Liga Mistrzów Arsenal FC Liverpool FC Piłka nożna w Anglii Piłka w Europie Anglia Piłka nożna Chelsea FC Manchester CityPierwsze lata dla angielskiej drużyny były bardzo udane. W sezonie 1893/94 Leicester zajęło drugie miejsce w lidze. Co ważne, mecze z udziałem Lisów od samego początku przyciągały na trybuny wielu kibiców, którzy potrafili stawić się na nowym obiekcie w liczbie nawet czterech tysięcy fanów! Kibiców na trybuny przyciągałyW ostatnich latach angielskie kluby nie odgrywały pierwszoplanowej roli w europejskiej piłce. Prym wiodła Hiszpania, od czasu do czasu do walki włączały się też Juventus czy Bayern. Od momentu triumfu Chelsea w 2011 roku oglądaliśmy jedynie pojedyncze przebłyski, które dwukrotnie pozwoliły dotrzeć klubom z Wysp do półfinału. Brytyjski futbol naprawdę ma poważny problem czy może to tylko przejściowy kryzys? Przeładowany kalendarz, nieodpowiednie przygotowania do sezonu, słaba motywacja piłkarzy – to tylko kilka z czynników, które mogą mieć wpływ na przeciętne występy angielskich drużyn w Lidze Mistrzów. A może jest wręcz przeciwnie – angielskim klubom zdarzył się po prostu słabszy okres, a media niepotrzebnie szukają problemów tam, gdzie ich nie ma. Faktem jednak jest, że kluby z Wysp solidnie odstają pod względem piłkarskim od głównych rywali ze Starego Kontynentu. Wydaje się, że najbliższy sezon może nam powiedzieć nieco więcej o całej sytuacji. Pojawia się bowiem szansa na przełamanie złej passy. Po pierwsze, Anglię w tegorocznych rozgrywkach reprezentować będzie aż pięć drużyn. W oczywisty sposób zwiększa to szansę na osiągnięcie niezłego rezultatu przez którąś z ekip. Po drugie, ławki trenerskie drużyn zajmują szkoleniowcy ze sporym doświadczeniem w grze w końcowych fazach Champions League. Antonio Conte, Jose Mourinho, Pep Guardiola, Jurgen Klopp to obsada, która jeszcze mocniej zwiększa szanse na dobry wynik. I wreszcie… piłkarze, którzy zasilili drużyny uczestników tegorocznej Ligi Mistrzów. 200 mln zainwestowane w defensywę przez City czy też spore wydatki Jose Mourinho mogą wkrótce zaprocentować. Chelsea „The Blues” po roku nieobecności wracają do najbardziej elitarnych rozgrywek klubowych na świecie. Wyniki losowania grup mogły wywołać wśród fanów Chelsea mieszane uczucia. Roma, Atletico oraz Qarabag – to kluby, które staną na drodze mistrza Anglii. O ile od drużyny z Azerbejdżanu raczej nie oczekujemy fajerwerków, o tyle Atletico oraz Roma są z całą pewnością w stanie pokrzyżować szyki podopiecznym Antonio Conte. Powodem obaw angielskich mediów w przypadku Chelsea jest przede wszystkim wąska ławka, która nie daje Antonio Contemu wielkiego pola manewru. Włoski szkoleniowiec, zakończonego niedawno okienka transferowego z całą pewnością nie może uznać za udane, gdyż nie udało się zakontraktować większości z zaproponowanych przez niego celów transferowych. Conte, który początkowo nie krył niezadowolenia z obrotu spraw, zdołał w ostatnich godzinach Deadline Day pozyskać włoskiego obrońcę Davide Zappacostę oraz byłego mistrza Anglii Danny’ego Drinkwatera. Powyższe ruchy mają dodać nieco głębi drużynie z Londynu. To, czy piłkarze zapewnią odpowiedni poziom, pozostaje póki co niewiadomą. Chelsea wyglądała w poprzednim sezonie niezwykle solidnie i kierując się wyłącznie ich zeszłosezonową dyspozycją, wypadałoby wytypować ich na drużynę, która zajdzie najdalej z angielskiej obsady Champions League. Kwestią decydującą będą tu oczywiście problemy kadrowe oraz to, jak klub ze Stamford Bridge sobie z nimi poradzi. Tottenham Los nie oszczędza podopiecznych Mauricio Pochettino. Borussia Dortmund oraz Real Madryt na pewno są w stanie zapewnić wszystkim zgromadzonym na Wembley interesujące widowisko. Pytanie, czy to samo można powiedzieć o Tottenhamie, który wciąż nie uporał się z czymś, co urosło już do miana „klątwy Wembley”. Grupa H, do której rozlosowany został klub z północnego Londynu, jawi się jako niezwykle zacięta. Faworytem jest w niej oczywiście Real Madryt, a walka o drugie premiowane awansem miejsce powinna rozstrzygnąć się między Borussią a Tottenhamem. Warto wspomnieć też o wyjeździe na Cypr, gdzie kilka drużyn na pewno pogubi punkty. Celem klubu, który swoje mecze rozgrywał będzie na Wembley, musi być wyjście z grupy. W poprzedniej edycji Tottenham nie zdołał awansować do fazy pucharowej, gdyż po fatalnych występach zajął rozczarowujące trzecie miejsce w grupie. Tym razem ma być inaczej. Większość piłkarzy zebrała już trochę doświadczenia i jest w stanie walczyć jak równy z równym, nawet jeśli nie z Realem, to przynajmniej z Borussią. Manchester City Ogromne pieniądze. Zwrot, który w kontekście klubu z Manchesteru powtarzany jest do znudzenia. Pep Guardiola pożegnał latem grupę piłkarzy, którzy nie znaleźli się w jego planach na ten sezon. Drużyna, która tworzy się na Etihead Stadium, staje się już powoli autorskim dziełem hiszpańskiego menedżera i to właśnie on w dużej mierze odpowiadał będzie za wyniki „The Citizens”. Krytyków Guardioli nie brakuje. Ogromne inwestycje poczynione w defensywę nie mogą przejść niezauważone, do pierwszej drużyny dołączył także Gabriel Jesus, który, jak pokazał ostatni mecz z Liverpoolem, jest w stanie nawiązać udaną współpracę z Sergio Aguero. To Manchester City wymieniany był przed sezonem jako najpoważniejszy kandydat w walce o mistrzostwo. Przeciętny początek sezonu podał to w wątpliwość, ale biorąc pod uwagę ostatni mecz z Liverpoolem, wydaje się, że City jeszcze nie pokazało pełni możliwości. Feyenoord i Szachtar nie powinny stanowić wielkiego zagrożenia, aczkolwiek trudno oczekiwać, by po prostu wyszli na mecz ze spuszczonymi głowami, z góry zakładając porażkę. Najgroźniejszym grupowym rywalem będzie jednak Napoli i to właśnie pojedynki z włoską drużyną mogą okazać się jednymi z ciekawszych w fazie grupowej. Dokładnie tak jak w przypadku pozostałych angielskich klubów Manchester City stać na osiągnięcie bardzo dobrego rezultatu. Faktem jest jednak, że podobnie mogliśmy mówić rok czy dwa lata temu. Wtedy również nic nie stało na przeszkodzie do osiągnięcia wymarzonego rezultatu. Włodarze „The Citizens” mają swoje ambitne plany i aby je zrealizować, nie szczędzą wydatków. My szanse City na bycie najlepszym angielskim klubem w Lidze Mistrzów oceniamy nieco wyżej niż Chelsea i o wiele wyżej niż Tottenhamu. Liverpool Dla podopiecznych Jurgena Kloppa los okazał się łaskawy. Sevilla, Spartak Moskwa i Maribor to zestaw, który (jak ciągle podkreślamy) W TEORII nie powinien stanowić dla „The Reds” ogromnego wyzwania. Oczywiście potyczki z Sevillą zapowiadają się interesująco i powinny być źródłem sporych emocji, ale nieśmiało wskazywalibyśmy w nich Liverpool jako faworyta. Podopieczni Jurgena Kloppa potrafią grać w piłkę. Pokazało nam to spotkanie z Arsenalem, w którym kompletnie zdominowali przeciwnika i rozegrali swój najlepszy mecz w tym sezonie. Odwiecznym problemem Liverpoolu jest obrona, której niemiecki trener wciąż nie zdołał poskładać w całość. Kolejny problem uwidacznia się, gdy na boisku nie przebywa jeden z piłkarzy „The Reds”. Ofensywa czwartej drużyny poprzedniego sezonu Premier League opiera się głównie na Sadio Mane. Aż strach pomyśleć, co gdyby jakaś nieszczęśliwa kontuzja wyeliminowała Senegalczyka z gry. Fani Liverpoolu musieliby chyba oczekiwać na powrót z wygnania banity – Philippe Coutinho. Logika każe nam stawiać szanse Liverpoolu gdzieś pomiędzy Manchesterem City a Chelsea, ale wyniki osiągane przez „The Reds” często mają niewiele wspólnego z logiką. Biorąc więc pod uwagę TEORETYCZNIE łatwą grupę, postawimy ich na równi z podopiecznymi Antonio Conte. Manchester United Znakomicie rozpoczęły sezon „Czerwone Diabły”. Kluby z dolnej części stawki zostały niemal zmiecione z murawy. Dogmat o nieomylności United został jednak obalony w poprzednią sobotę, gdy punkty urwało im Stoke. Drużynie z Manchesteru zabrakło skuteczności, by wyjść zwycięsko z batalii z dość nieprzyjemnym rywalem. Klub z Manchesteru również ma swoje słabe strony, które być może nie zostały jeszcze tak dobrze uwypuklone. Nie zmienia to faktu, że projekt autorstwa Jose Mourinho wydaje się być najbardziej spójny ze wszystkich angielskich drużyn. Grupowi rywale (CSKA, Basel, Benfica) zdecydowanie groźniejsi byliby kilka lat temu. Nic więc nie stoi na przeszkodzie, aby zaliczyć udany powrót do Ligi Mistrzów, za którą kibice „Czerwonych Diabłów” mocno się stęsknili. Jak zostało powiedziane już wcześniej, United wydają się być obecnie najmocniejszym przedstawicielem Wysp Brytyjskich w Champions League i co za tym idzie, my również oceniamy ich akcje najwyżej. Chelsea FC Jose Mourinho Jürgen Klopp Liverpool FC Manchester City Manchester United Pep Guardiola Tottenham Hotspur Czwartkowym meczem u siebie z Aston Villą piłkarze Legii Warszawa zainaugurują rywalizację w Lidze Konferencji 2023/24. Angielski klub, którego barw broni reprezentant Polski Matty Cash, na europejską arenę wrócił po 13 latach. Relacja i wynik na żywo meczu Legia Warszawa - Aston Villa na Polsatsport.pl. Początek o godzinie 18:45.
Rzadko kiedy reprezentanci Premiership zachodzą daleko w europejskich pucharach. W pierwszej kolejce Ligi Mistrzów i Ligi Europy spośród sześciu spotkań jedynie dwa zakończyły się zwycięstwem angielskich drużyn. Czy siła angielskiej ekstraklasy staje się przereklamowana, czy angielskie ekipy zwyczajnie nie lubią obcych? Arsenal przegrał z Borussią Dortmund, mistrz Anglii Manchester City z Bayernem. Obecny lider Premiership, Chelsea, zremisował z tragicznym w tym sezonie Schalke, a Tottenham nawet nie myślał o walce z Partizanem Belgrad i zadowolił się bezbramkowym remisem. Zasłużone zwycięstwo zaliczył tylko Everton w spotkaniu z Wolfsburgiem (4:1), bo Liverpool swoje trzy punkty z debiutującym w LM Łudogorcem Razgrad wymęczył dopiero w 93. minucie. O ile porażka przebywających w wiecznym letargu Kanonierów nie dziwi, o tyle Manchester City pozostawił po swojej porażce z Bayernem Monachium lekki niedosyt. Mistrzowie Niemiec nie byli tak dużo lepsi, zaś „The Citiziens” stwarzali zagrożenie pod bramkę Neuera, byli jednak nieskuteczni. Całą winę zwalić można by na dotychczasowy mózg zespołu czyli Yaya Toure. Środkowy pomocnik kompletnie nie przypomina zawodnika z poprzedniego sezonu, gdzie błyszczał geniuszem na prawo i lewo. Z Bayernem notował stratę za stratą, nie bronił i nie atakował. Wcześniejsze porażki zespołu z Eithad Stadium można było tłumaczyć kupowaniem na siłę ton gwiazd, które nie miały czasu, aby się dobrze zgrać. Obecnie o takim problemie mówić nie można, bo wskutek kary za przekroczenie finansowego fair play właściciele klubu zakupili tylko dwóch konkretnych piłkarzy – pomocnika Fernando i stopera Mangalę, z których żaden w przegranym meczu nie zagrał. Pellegriniego czeka trudne zadanie – uniezależnić swój zespół od Yaya Toure. Mówimy przecież o piłkarzu, który ma już 31 lat i choć umowę ma ważną jeszcze przez trzy kolejne, to trudno oczekiwać, że przez ten cały czas będzie zawodnikiem kluczowym. Były zawodnik Barcelony był jedną z przyczyn porażki w tak prestiżowym spotkaniu, rozczarowując kolegów i kibiców swoją grą. Nie można jego samego tylko obwiniać za porażkę, bo choć „The Citiziens” zaprezentowali się dobrze na tle tak potężnego rywala, to gdy już udało się wykreować sytuację bramkową, pudłował albo Dżeko, albo Silva. Rozczarowała również ekipa Jose Mourinho, która mimo kontrolowania spotkania nie potrafiła sforsować defensywy słabiutko spisującego się w tym sezonie Schalke. Można to tłumaczyć brakiem w podstawowej jedenastce fenomenalnego ostatnio Diego Costy czy błyskotliwego Oscara. Na boisku byli jednak od początku: pomysłowy Hazard, człowiek-orkiestra czyli Ramires czy taranujący wszystko Drogba. Nie można więc mówić o braku wartościowych zmienników, zwłaszcza że w Londynie nie ma regularnie nieskutecznego Torresa. Z powodu świetnej postawy w lidze można ten podział punktów „The Blues” przebaczyć, uznać za wypadek przy pracy. Kompletnie inaczej ma się sprawa z Tottenhamem. Zespołem, który po odejściu Garetha Bale’a nie potrafi się pozbierać i kupuje piłkarzy, którzy choć w pewnym stopniu mogliby zastąpić grającego w Realu Madryt Walijczyka. Skutki transferów są póki co mierne. Kupiony rok temu Lamela nadal nie potrafi się odnaleźć w Premiership, Paulinho i Eriksen grają w kratkę, a piłkarze kupieni w ostatnim okienku transferowym nie gwarantują wcale wyższego poziomu gry. Skutek jest taki, że „Koguty” grają niepewnie i bezbarwnie, czego świadectwem jest gwałt na futbolu, jakiego piłkarze Mauricio Pochettino dokonali w spotkaniu z Partizanem Belgrad. Rozczarował również w pewnym sensie Liverpool, który był rewelacją poprzedniego sezonu Premiership. Co prawda zaliczył udany powrót po pięciu latach nieobecności w Lidze Mistrzów, bo wygrał z Łudogorcem Razgrad 2:1, ale… Było to zwycięstwo wymęczone. Podopieczni Brendana Rogersa nie kaleczyli gry jak Tottenham, ale do formy sprzed roku było im daleko. Balotelli co prawda bramkę strzelił, ale nie zastąpił sprzedanego Suareza, który: rozgrywał, asystował i strzelał. W ataku widać było pewną nieporadność i chwilowy brak pomysłu na wstrzelenie piłki w bramkę debiutujących w Lidze Mistrzów Bułgarów. Dopiero Gerrard w doliczonym momencie dał zwycięstwo „The Reds”, wykorzystując rzut karny. Trzy punkty więc są, a o słabej grze za miesiąc nikt nie będzie pamiętać. Nic złego nie można jedynie napisać o Evertonie, który słusznie wygrał z rywalem na swoim poziomie. 4:1 z Wolfsburgiem robi wrażenie, bo choć „Wilki” nie są drużyną z czołówki europejskich klubów, to nadal ekipa silna. „The Toffies” szaleli w ataku, w bramce zaś na posterunku stał Tim Howard kilka razy w fenomenalny sposób udowadniający, że jest jednym z najlepszych golkiperów w Europie. Aż cztery spotkania z sześciu rozczarowały, a jeśli dorzucimy do tego koszyka Liverpool, to nawet pięć. Angielskie drużyny od dawna mają problemy w europejskich pucharach i mimo potężnej siły ognia, rzadko kiedy zachodzą wyżej w fazie pucharowej. W ciągu 11 ostatnich lat w Lidze Mistrzów tylko cztery razy triumfował klub z Premier League, w Lidze Europy zaś jedynie dwa razy. Skoro aż tyle ekip występujących na co dzień w najsilniejszej lidze świata gra w najważniejszych europejskich rozgrywkach co rok, to dlaczego wygrywają tak rzadko? Drużyny ligi angielskiej wcale nie są słabsze niż wcześniej. Wcale nie rozwijają się wolniej. Wcale też nie mają pecha. Powodem takich, a nie innych wyników w europejskich pucharach jest… sama Premiership. Liga, w której jedna trzecia tabeli walczy o mistrzostwo i w której kluby wydają najwięcej na transfery. Tak duża rywalizacja może i podnosi oglądalność Premier League, może sprawia, że rozgrywki angielskie są bardziej nieprzewidywalne, ale jednocześnie osłabia zespoły. W lidze hiszpańskiej są tylko cztery drużyny – Real, Barcelona, Atletico i Sevilla. We francuskiej PSG i Monaco. W Bundeslidze jest tylko Bayern, pozostałe kluby mogą się bić co najwyżej o drugie miejsce z Borussią Dortmund. Natomiast w Anglii trzeba uważać na prawie wszystkich. Arsenal, Tottenham, oba Manchestery, Liverpool, Everton. Mistrzowskie plany pokrzyżować potrafią również Newcastle i Southampton. Niemal połowa tabeli to drużyny nieobliczalne, zdolne do wszystkiego, na które trzeba cały czas uważać. Nigdzie indziej nie ma takiej konkurencji jak w Anglii, gdzie dodatkowo mecze rozgrywane są non stop! Piłkarze mają najkrótsze przerwy, grają tuż przed Wigilią i tuż po Nowym Roku. Gdy w Premiership piłkarze już grają, w innych ligach dopiero wraca się z urlopów. Efekt? Zmęczenie i presja. A dorzućmy do tego reprezentacje, w których duża część kopaczy także występuje… Stąd też wymuszone zmiany u Mourinho, który nie może już na początku sezonu pakować do pierwszej jedenastki wszystkich swoich gwiazd, jeśli myśli o mistrzostwie Anglii, bo w pewnym momencie zwyczajnie nie będą miały siły biegać. A jeśli gra się ciągle tymi samymi liderami, mamy sytuację taką jak w: Tottenhamie, Liverpoolu czy Manchesterze City. Z gry wypada jeden kluczowy piłkarz i wszystko się sypie. Następcy albo nie ma (Bale i Tottenham), albo jest to piłkarz o innej specyfice, z którym trzeba inaczej grać (Suarez i Liverpool), albo piłkarze chcą polegać na zawodniku, który jest bez formy (Toure i City). Wszystko to tyczy się również Arsenalu, choć kryzys „Kanonierów” to temat na jeszcze osobny artykuł. Szkoleniowcy zespołów Premier League muszą więc rozkładać swoje siły równomiernie i rozważnie na cały sezon, bo natłok spotkań jest niesamowity, zaś konkurencja nie śpi. Tutaj nie można sobie pozwolić nawet na jedną porażkę w lidze, gdyż ta może zostać wykorzystana w najmniej spodziewanym momencie. Stąd też wysoki poziom Premiership i zmęczenie, które towarzyszy piłkarzom tam grającym. Problem z brakiem dobrych wyników w europejskich pucharach nie polega więc na: braku klasowych piłkarzy, pieniędzy czy jakiejś klątwie. Do zagrania jest po prostu tyle, że nie wiadomo, do czego najpierw się zabrać. Arsenal Bayern Monachium Borussia Dortmund Chelsea FC Everton FC Schalke 04 Liverpool Ludogorec Razgrad Manchester City Partizan Belgrad Tottenham Hotspur VfL Wolfsburg
- ፖ елոσፐдοдο
- ዝ εщኺւиቦэμυ шιξኽኅըπ
- ኹшимо ጦеձиվ
- Укуγօсቁւа еκ
- ጩ ኧалօ υцотω յራτዚсωፆըвр
- Лብጿυጄо ቴнеγոβяж чи ኩω
- Тեщէኚ χозተвምհ
Szczegóły formatu, punktacji do rankingów, rozstawień i losowań – wszystko, co należy wiedzieć o tym, jak wyglądają pucharowe eliminacje i jak obliczyć ranking UEFA w latach 2021-24. Format Na początek podstawowe przypomnienie kształtu rozgrywek europejskich w latach 2021-24. W jego zrozumieniu mogą pomóc „access list” oraz schemat. Poniżej najważniejsze założenia tego.